دلنوشته های من و عشق ممنوعم!

من خوشبختم

    من عاشقم و خوشبختم

           من تو را دارم و خوشبختم

خوشبختی 

مهربانی توست

و عشق بی انتهایت

     عشقی که خالصانه نثار من می کنی

           بی بهانه و تردید

خوشبختی دنیای ساختنی ماست

دنیایی که در آن

ما دو عاشق همیشه با هم هستیم

دنیایی که اطرافیان با حسرت به ما می نگرند

دنیایی که با دستهای کوچک من

و دل آسمانی تو ساخته شده

خوشبختی نگاه بی قرار توست

            و لبخند پر از شادی من

دستان قدرتمند توست

             و اندام ظریف و نازک من

لحظه شماری دیدار توست

               و دل بی تابتر من

   حضور رویایی و مهربان توست

         بودنت برای همیشه...

راز خوشبختی تو

     خواستن بی انتهای من است

          خواستنت برای همیشه...

راز خوشبختی ما

       در شاخه گلی است شاید

و یا سخاوت قلبهایمان

که عشق را

در زرورقی از احساس

به یکدیگر می بخشیم

         عشقی برای همیشه...

این روز ها خیلی به تو فکر می کنم

به روزها و لحظه های با تو بودن

به لحظه هایی سراسر خاطره

سراسر شور و عشق 

روزهایی که قبل از آمدن تو این همه رنگی نبود

این همه پر شور نبود

یادت هست گفتی من رنگین کمان زندگی تو هستم

حالا می خواهم بگویم تو هستی

تویی که رنگین کمان زندگی منی

...

شنبه هایم را قرمز می کنی

به شوق دیدار دوباره 

و به امید یک هفته دیگر با تو بودن 

یکشنبه هایم را آبی رنگ می زنی

به یاد آبی آسمان در هوای قدم های ما

و دستان به هم گره خورده

که انگار کسی نمی تواند آنها را از هم جدا کند

دوشنبه هایم را به رنگ نارنجی

پر از هیجان با تو بودن

پر از نشاط شیطنت های کودکانه تو 

سه شنبه هایم را سفید

بی غم بی غصه

انگار که با تو بودن غم دل می زداید

نمی دانم چه سری است در نگاهت که پاک میکند هرچه بی تابی است.

چهارشنبه هایم را نیلی می کنی

پر از لطافت پر از ظرافت

و من درود میفرستم به خدا به خاطر این همه زیبایی 

به خاطر این همه مهر که در دل تو نهاده است

و پنج شنبه...

پنج شنبه های من به رنگ بنفش است

هم پر از عشق با تو بودن

هم نگران جدایی از تو

 هم پر از خاطرات زیبا

هم پر از تمنای وصال تو 

و بالاخره جمعه فرا می رسد

جمعه های من بی رنگ نیست

جمعه های بدون تو و به یاد تو

جمعه های من هفت رنگ است

به یاد همه روزهای با تو بودن

آخ که چه شیرین است مرور خاطرات زیبای هفت روز رنگین

آری من هم هر روز یک رنگ می شوم

درست همانند تو

که صادقانه رنگ عشق را به من نشان دادی

تویی که با شعرهایت من را به اوج غرور می بری

واقعا لیاقت می خواهد

مخاطب شعر های تو بودن

آیا من لایق این همه عشق هستم؟

چقدر دلم هوایت را کرده

چقدر با تو بودن را می خواهم
چقدر پنج شنبه ها بی تو دلگیر است
چقدر بی انگیزه و سوت و کور
چقدر...

هر لحظه تو را می خواهم
حضورت را
وجودت را
بودنت را
حتی نه
کمتر از آن
به صدایت هم قانعم

دلم فقط تو را می خواهد
حتی برای اندکی

چقدر جای خالی ات

خودنمایی می کند

دلم بهانه می گیرد
بچگی می کند

هوا چه دلتنگ است
و خیابان ها چه دلگیر
کاش کنارم بودی

شاید دلم آرام می گرفت

چقدر بی قرارم

چقدر تو را می خواهم
چقدر با تو بودن را می خواهم

در  تلاطم این لحظه های طوفانی

      در لابه لای این بودن های دردآلود

            در بی قراری این سر در گمی های سرد

              بیا اندکی کنار هم بیاساییم

در هوای با هم بودن

   در هوای با هم نفس کشیدن

        در هوای یکدیگر را خواستن

در شکستن حصار فاصله ها

در گریختن از نگاه های سنگین

در لحظه های تردید و اضطراب

بیا قانون های بی رحم را نقض کنیم

مهم نیست به کجا می رسیم

آزادی درون ماست

آزادی آغوش بی دریغ توست

بگذار حرارت نفس هایت را لمس کنم

بگذار ساعت ها کنار تو بنشینم

به تو خیره شوم

و هر لحظه بی تاب تر...

تو قهرمان بزرگ داستان های منی

که موانع را بی معنا می کنی

و داستان زندگی ام را می سازی

که ارزش هزار بار شنیدن را دارد

به من نزدیک تر شو

تصویر زنده ی مرا ببین

ببین که چگونه دل در گرو عشق پاک تو

خالصانه دستانت را می فشارم

مرا تا بیکرانه های رویا ببر

برایم آهنگی بساز

شعری بگو

تصویری بکش

قلمی بتراش

با من زندگی کن

به من لبخند بزن

شادی و غمت را به جان خریدارم

اگر اندکی به من نزدیک تر شوی...

باران احساسم را

      بر پنجره ی چشمانت پذیرا باش

تپش های قلبم را
        با آهنگی دلنواز گوش سپار

درخشش ستارگان آسمانم را
        با پرتوهای خورشید نگاهت
                  پیوند بزن

عشق همیشگی مرا
         در امتداد زمان
                 از یاد مبر

این است تنها هدیه من

برای روز شکفتن تو

در این روز
    هزاران بار می بوسمت

و تقدیم وجود ارزشمندت می کنم
       این ثانیه های زنده بودنم را

دوستت دارم مرد رویاهای من
          دوستم بدار آرزوی دست نیافتنی من....

من دیوانه نیستم

         تنها اندکی دلتنگ توام

اندک که نه

       کمی بیشتر از آن

               دیگر بیقرار توام

من تنها نیستم

         فقط از تو دورم

از عشق جاودانم

فقط چشم انتظار لحظه ای هستم

که آغوشت را

با یک دنیا احساس

به رویم باز ببینم

من غمگین نیستم

      تنها اندکی حرف دارم برای گفتن

و تو را می خواهم

     برای درد دل کردن

            گلایه کردن

                 و شکایت از دوری ات

من غریبه نیستم

     تنها دستان تو را گم کرده ام

         در میان این آدمها

که فرسنگ ها از دل من و تو

فاصله دارند

من گریه نمی کنم

  فقط اندکی احساس

       قطره قطره از چشمانم می چکد

و سپیدی این صفحه را عاشق می کند

من دلواپس نیستم

    تنها اندکی ترک برداشته است

         این قلب کوچک و ساده

که نوازش های مهربان تو را کم دارد

من دیوانه نیستم

   تنها عاشقم

        اگر عاشقی دیوانگیست

من دیوانه ی توام

ای شاهزاده ی دست نیافتنی من...

روزهایم می آیند و می روند

ساعت هایم سپری می شوند

ثانیه هایم تمام می شوند

لحظه هایم می گذرند

و دیگر باز نمی گردند

اما

اما تو را دارم

تویی که در تک تک لحظه هایم حضور داری

تویی که به روزهایم رنگ می زنی

تویی که رنگین کمان زندگی منی

...

شنبه هایم را قرمز می کنی

عشق را در زرورقی از احساس

به قلب عاشقم هدیه می کنی

یکشنبه هایم را بنفش رنگ می زنی

با یک دیدار ساده شادم می کنی

و نفس نفس محبت

روانه ی دل کوچک من می کنی

دوشنبه هایم را به رنگ آبی

روحم در دستانت

آرام آرام پرواز می آموزد

اوج می گیرد

و از این زمین خاکی دل می کند

سه شنبه هایم را نارنجی

شاداب و با نشاط

غرق در سرور و شادمانی

دستانم را محکم می گیری و می دویم

می خندیم و فریاد می زنیم

چهارشنبه هایم را نیلی می کنی

مهربان می شوی

مهربان تر از هر روز

محبت را از تک تک کلماتت می فهمم

آرام نزدیک گوشم زمزمه می کنی

تا همیشه مرا دوست خواهی داشت

و پنج شنبه...

امان ازین پنج شنبه های سبز

با نگاه سبزت جوانه می زنم

با جذبه ات رشد می کنم

و در دستانت شکوفه می دهم

تو با لبخند آغوشت را به رویم می گشایی

و قد کشیدنم را نظاره می کنی

من سبز می شوم

و بالاخره جمعه فرا می رسد

جمعه های بی رنگ

جمعه های بی تو ولی به یاد تو

پس جمعه های بی رنگ نه، سفید

جمعه های سفید،

مشتی خاطره بر روحم می پاشی

چشمانم را می بندم

هیس...

دارم تو را می شنوم

نزدیک منی

نزدیک تر از هر روز

هر روز یک رنگ می شوم

درست همانند کودکی

که صادقانه رنگ پاکی عشق را می گیرد

و شعر هایی می سازد که تو باور کنی

آیا لایق رنگین کمانی شدن هستم؟

امروز بهترین هدیه من تو بودی

     دیدن تو بعد از این همه دوری

             میدونی که چقدر دلم برات تنگ شده بود...

بهترین هدیه من بوسه ی نرم و لطیف تو بود

     روی گونه های سرد من

           میدونی چقدر بوسه هات آرومم میکنه...

بهترین هدیه من لبخند شیرین تو بود

    با اینکه کامت تلخ بود

           میدونی لبخندت همه ی زندگی منه...

بهترین هدیه من داشتن قلب مهربونته

       با اینکه همش مال من نیست

              میدونی چقدر به قلب دریایی ات وابسته ام...

زیباترین جمله ی تولدم رو از تو شنیدم:

عشق من چه خوب شد که به دنیا اومدی

بهترین آهنگ زندگی من تپش قلب توست

 و قشنگ ترین روزم روز شکفتنت.

آنچه خریدنی است، بی شک لایق تو نیست

عزیزم هدیه من برات یه دنیا عشقه

یاد قلبت باشد , یک نفر هست که اینجا
بین آدمهایی , که همه سرد و غریبند
تک و تنها به تو می اندیشد
و دلش برای تو پر می کشد.

تولدت مبارک عشق همیشه من .        

          

             

بهار

  فصل تولد تو

     فصل تولد من

         فصل عشق ما

باز از راه رسید

لحظه ی تحویل سال

     همان لحظه که به یاد منی

             همان لحظه که به یاد توام

کنار تو بودن را می خواهم

     و آرزوی بهترین ها را برایت دارم

یکسال دیگر هم گذشت

     یکسال دیگر از عمر دوستی ما گذشت

                        یکسال دیگر به تو نزدیک شدم

کسی چه می داند

که یکسال خاطره

به تقویم زندگی ما اضافه شد

زندگی عاشقانه ی ما...

خوشا به حال من

                   که تو را دارم

عشق زیبای تو را

که مرا به اوج می رساند

زیبا می شوم

و تا انتهای این دنیای پر از خالی

با حضور تو شاد می شوم

بهار من، آمدن توست

فصل رویش من ، دیدار توست

و شکفتن من

         در دستان پر احساس توست

به کنار من بیا

با من بخوان:

      تن پوش تازه بر تن و

                      گم شدنم تو آینه

       وقتی که تو کنارمی

                      هر روز نوروز منه...

عیدت مبارک عشق همیشگی من

      عشق همیشگی ولی ممنوع من

            عشق همیشگی و ممنوع و خواستنی من

...

عشق بازی ما باز تکرار شد

آغوش، آرمیدن، شادی بی وصف

تکرار    تکرار    تکرار

کلبه ی کوچک عشق ما

    سرشار از عشق بود

           و احساس

تو می گفتی:

   آنچه در اینجا جریان دارد

            عشق است

و من جمله ات را کامل می کنم

   آری عشق است، عشق تو

               مهربانی بی انتهای تو

                   بوسه های شیرین تو

              و نوازش دستهای قدرتمند تو...

تجربه ی دوباره ی عشق بازی با تو

     یعنی کم کردن فاصله ها

          و بعد ... انفجار احساسات

و تصاحب کامل قلب دختری

     که جز به لبخندهای تو

          به هیچ نمی اندیشد

من شریک توام

   شریک خاطرات خوش تو

       شریک احساسات زیبا و ممنوع تو

             شریک عشق ورزیدن تو

                  و شریک رویاهای بی نظیر تو

تو نیز همراه منی

    همراه بچگی کردن های من

       همراه شادی های گاه و بیگاه من

           همراه نوشته های عاشقانه ی من

                و همراه ارتباط قلبی من

باور نمی کنم که این واقعیت باشد

   با تو زندگی کردن

           مثل رویاست

فکر کنم همچون دخترک قصه ها

   جادو شده ام

        و در رویاهایم

با تو که سوار بر اسب سفید آمده ای

      روز و شب زندگی می کنم

آری

   من با تو روز و شب زندگی می کنم

حتی اگر 731 تمام شده باشد

حتی اگر کلبه ی عشق به پایان رسیده باشد

من با خاطرات شیرینش 

       همچنان در خیالم عشق بازی می کنم

و رویای تو رو داشتن

       همچنان آرزوی دیرینه ی من می شود

و یک برگ به دفتر زندگی ما اضافه شد

     یک برگ قرمز به رنگ عشق

و یک خاطره ی شیرین

   و یک قلب عاشق تر از قبل

...

لحظه دیدار نزدیک است

باز من دیوانه ام، مستم

باز می لرزد،

دلم، دستم

باز گویی در جهان دیگری هستم

های! نخراشی به غفلت گونه ام را،

تیغ 
های، نپریشی صفای زلفکم را،

دست 

دل

ای نخورده مست

لحظه ی دیدار نزدیک است

چهارشنبه سوری به راه انداخته ایم

سرخی تو از من ...

      زردی من از تو...

اما با داشتن همراهی مثل تو

چهارشنبه سوری هم

لذت بخش می شود

و هیجان انگیز

و خاطره ای می شود

در گوشه ی قلبم

و آهسته می خوانم...

لبخند تو از من

    قهقهه های من از تو

مهربانی چشمان تو از من

    برق نگاه من از تو

دستهای گرم تو از من

     شیطنت کودکانه ی من از تو

شعرهای زیبای تو از من

      نوشته های رنگارنگ من از تو

بوسه های گرم تو از من

     گونه ی شرم آگین من از تو

داغی عشق تو از من

     حرارت بی دریغ لبهای من از تو

دوستت دارم گفتن های تو از من

     همیشه بیادتم گفتن های من از تو

قلب بی ریای تو از من

             دل عاشق من از تو

...

می بینی؟

می بینی دوست همیشگی روزها و شبهای من

می بینی عشق پاک و خالص من

می بینی همدم لحظه های عاشقی من

می بینی؟

چهارشنبه سوری به راه انداخته ایم

همه ی زندگی تو از من

      یک لحظه عاشقی من از تو...

دوستت دارم ولی

پرانتز باز  ( ...

   ...

ادامه نمی دهم

کلمات مرا محدود می کنند

نمی گذارند شروع کنم داستانی را

که نهایت بزرگی عشق را نشان می دهد

من با واژه ها قهرم

و آشتی نخواهم کرد

مادامی که مرا می آزارند

و یا می گریانند

من با جمله ها درگیر می شوم

وقتی نفسم

میان زنجیرهایشان گیر می کند

من با عبارات دشمنی می کنم

وقتی حرف دل مرا

آنچنان در هم می پیچند

که هرگز از آن بیرون نمی آیم

من از نوشته ها می گریزم

وقتی پشت دیوار شیشه ای عشق

روح مرا

با انبوهی از عشق

تنها می گذارد

من از شعرها دلگیر می شوم

وقتی

نجواهای شبانه ی مرا

به دست فراموشی می سپارد

من با لبهایم وداع می کنم

آنگاه که نمی توانم با تو سخن بگویم

یا حتی حرف دلم را ...

پس مثل خودت

ساده می نویسم

دوستت دارم

ولی ( ...

پرانتز را هرگز نمی بندم...